Айбсиз зиммийни ўлдириш гуноҳи

Diyat kitobi · 1 ҳадис

باب إِثْمِ مَنْ قَتَلَ ذِمِّيًّا بِغَيْرِ جُرْمٍ

حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ، حَدَّثَنَا مُجَاهِدٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَنْ قَتَلَ نَفْسًا مُعَاهَدًا لَمْ يَرَحْ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ، وَإِنَّ رِيحَهَا يُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ أَرْبَعِينَ عَامًا ‏"‏‏.‏

Абдуллаҳ ибн Амр Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди): Деди: "Ким бир муъаҳад (аҳд қилинган зиммий)ни ўлдирса, жаннатнинг ҳидини ҳатто ҳидламайди (сезмайди) — албатта унинг ҳиди қирқ йиллик (масофа)дан сезилади."