Фарзларни рад этганларни ўлдириш

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ، وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ، قَالَ عُمَرُ يَا أَبَا بَكْرٍ، كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ، وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ، إِلاَّ بِحَقِّهِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ‏"‏‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَاللَّهِ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ، فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ، وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا‏.‏ قَالَ عُمَرُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ أَنْ قَدْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ‏.‏

Абу Ҳурайра айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) вафот этиб, Абу Бакр халифа қилинганда, араблардан ким кофир бўлган бўлса кофир бўлди (риддага чиқди). Умар: "Эй Абу Бакр, одамлар билан қандай жанг қиласан, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен одамлар билан «Ла илаҳа иллаллаҳ» дегунларига қадар жанг қилишга буюрилдим. Ким «Ла илаҳа иллаллаҳ» деса, моли ва жонини мендан сақлади (ҳимоя қилди) — магар унинг ҳаққи билан, ҳисоби эса Аллаҳ зиммасида» деган-ку?" деди. Абу Бакр: "Валлаҳи, мен намоз билан закот орасини ажратган киши билан албатта жанг қиламан, чунки закот — молнинг ҳаққидир. Валлаҳи, агар улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га берар бўлган бир (ёш) эчкини мендан ман қилсалар, мен уларни уни ман қилганлари учун жанг қилардим" деди. Умар: "Валлаҳи, Аллаҳ Абу Бакрнинг кўкрагини жангга очиб қўйганини кўрганимда (шунда англадим), унинг ҳақ эканини билдим" деди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ، وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ، قَالَ عُمَرُ يَا أَبَا بَكْرٍ، كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ، وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ، إِلاَّ بِحَقِّهِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ‏"‏‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَاللَّهِ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ، فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ، وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا‏.‏ قَالَ عُمَرُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ أَنْ قَدْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ‏.‏

Абу Ҳурайра айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) вафот этиб, Абу Бакр халифа қилинганда, араблардан ким кофир бўлган бўлса кофир бўлди (риддага чиқди). Умар: "Эй Абу Бакр, одамлар билан қандай жанг қиласан, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен одамлар билан «Ла илаҳа иллаллаҳ» дегунларига қадар жанг қилишга буюрилдим. Ким «Ла илаҳа иллаллаҳ» деса, моли ва жонини мендан сақлади (ҳимоя қилди) — магар унинг ҳаққи билан, ҳисоби эса Аллаҳ зиммасида» деган-ку?" деди. Абу Бакр: "Валлаҳи, мен намоз билан закот орасини ажратган киши билан албатта жанг қиламан, чунки закот — молнинг ҳаққидир. Валлаҳи, агар улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га берар бўлган бир (ёш) эчкини мендан ман қилсалар, мен уларни уни ман қилганлари учун жанг қилардим" деди. Умар: "Валлаҳи, Аллаҳ Абу Бакрнинг кўкрагини жангга очиб қўйганини кўрганимда (шунда англадим), унинг ҳақ эканини билдим" деди.