Хавориж ва мулҳидларни ўлдириш

حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا خَيْثَمَةُ، حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ غَفَلَةَ، قَالَ عَلِيٌّ ـ رضى الله عنه ـ إِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدِيثًا فَوَاللَّهِ، لأَنْ أَخِرَّ مِنَ السَّمَاءِ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ أَكْذِبَ عَلَيْهِ، وَإِذَا حَدَّثْتُكُمْ فِيمَا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ فَإِنَّ الْحَرْبَ خَدْعَةٌ، وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ سَيَخْرُجُ قَوْمٌ فِي آخِرِ الزَّمَانِ، حُدَّاثُ الأَسْنَانِ، سُفَهَاءُ الأَحْلاَمِ، يَقُولُونَ مِنْ خَيْرِ قَوْلِ الْبَرِيَّةِ، لاَ يُجَاوِزُ إِيمَانُهُمْ حَنَاجِرَهُمْ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، فَأَيْنَمَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ، فَإِنَّ فِي قَتْلِهِمْ أَجْرًا لِمَنْ قَتَلَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏"‏‏.‏

Сувайд ибн Ғафла айтди: Али (розияллаҳу анҳу): "Мен сизларга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бир ҳадис айтсам, валлаҳи, мен осмондан йиқилишим — унга нисбатан ёлғон айтишимдан кўра менга суюклироқдир. Агар сизларга мен билан сизнинг орангиздаги (уруш) ҳақда айтсам, (билингки) уруш — ҳийладир. Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: «Охир замонда бир қавм чиқади — тишлари ёш (ёшлар), ақллари паст; халқнинг (сўзининг) энг яхшисидан (Қуръан) айтадилар; иймонлари ҳалқларидан (томоқларидан) ўтмайди; ўқнинг овдан (нишондан) чиқиб кетгани каби дийндан чиқиб кетадилар. Уларни қайда учратсангиз, ўлдиринглар, чунки уларни ўлдиришда — уларни ўлдирган киши учун қиёмат кунида ажр бор» деганини эшитдим" деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، وَعَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّهُمَا أَتَيَا أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فَسَأَلاَهُ عَنِ الْحَرُورِيَّةِ، أَسَمِعْتَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم‏.‏ قَالَ لاَ أَدْرِي مَا الْحَرُورِيَّةُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ يَخْرُجُ فِي هَذِهِ الأُمَّةِ ـ وَلَمْ يَقُلْ مِنْهَا ـ قَوْمٌ تَحْقِرُونَ صَلاَتَكُمْ مَعَ صَلاَتِهِمْ، يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لاَ يُجَاوِزُ حُلُوقَهُمْ ـ أَوْ حَنَاجِرَهُمْ ـ يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ مُرُوقَ السَّهْمِ مِنَ الرَّمِيَّةِ، فَيَنْظُرُ الرَّامِي إِلَى سَهْمِهِ إِلَى نَصْلِهِ إِلَى رِصَافِهِ، فَيَتَمَارَى فِي الْفُوقَةِ، هَلْ عَلِقَ بِهَا مِنَ الدَّمِ شَىْءٌ ‏"‏‏.‏

Абу Салама ва Ато ибн Ясор Абу Саъид ал-Худрийга келиб, ундан Ҳарурия (хавориж) ҳақида сўрадилар: "Буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитдингми?" У: "Ҳарурия нима — билмадим. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: «Бу умматда — «ундан» демади — бир қавм чиқади, сизлар ўз намозингизни уларнинг намози билан (таққослаб) кичик деб ҳисоблайсиз; Қуръанни ўқийдилар, (лекин у) томоқларидан — ёки ҳалқларидан — ўтмайди; ўқнинг овдан (нишондан) чиққани каби дийндан чиқиб кетадилар; отувчи ўз ўқига — пайконига, боғламига қараб, фуқаси (ўқ охири)да шубҳа қилади: унга қондан бирор нарса ёпишганми (йўқми)» деганини эшитдим" деди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانُ، حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ، أَنَّ أَبَاهُ، حَدَّثَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ وَذَكَرَ الْحَرُورِيَّةَ ـ فَقَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ يَمْرُقُونَ مِنَ الإِسْلاَمِ مُرُوقَ السَّهْمِ مِنَ الرَّمِيَّةِ ‏"‏‏.‏

Абдуллаҳ ибн Умар (Ҳарурия зикр қилинди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Улар Исломдан — ўқнинг овдан чиққани каби — чиқиб кетадилар."