Ишо намозининг фазилати

Namoz vaqtlari · 2 ҳадис

باب فَضْلِ الْعِشَاءِ

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهُ قَالَتْ، أَعْتَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةً بِالْعِشَاءِ، وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يَفْشُوَ الإِسْلاَمُ، فَلَمْ يَخْرُجْ حَتَّى قَالَ عُمَرُ نَامَ النِّسَاءُ وَالصِّبْيَانُ‏.‏ فَخَرَجَ فَقَالَ لأَهْلِ الْمَسْجِدِ ‏ "‏ مَا يَنْتَظِرُهَا أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ غَيْرُكُمْ ‏"‏‏.‏

Яҳё ибн Букайр бизга айтди: Лайс бизга айтди, Ақилдан, у Ибн Шиҳобдан, у Урвадан: Оиша унга хабар бериб деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир кечаси хуфтонни кечиктирдилар, бу Ислом ёйилишидан олдин эди. У зот Умар: ‹Аёллар ва болалар ухлаб қолди›, дегунча чиқмадилар. Сўнг чиқиб, масжид аҳлига: «Ер аҳлидан сизлардан бошқа ҳеч ким буни (бу намозни) кутмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ كُنْتُ أَنَا وَأَصْحَابِي الَّذِينَ، قَدِمُوا مَعِي فِي السَّفِينَةِ نُزُولاً فِي بَقِيعِ بُطْحَانَ، وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالْمَدِينَةِ، فَكَانَ يَتَنَاوَبُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ صَلاَةِ الْعِشَاءِ كُلَّ لَيْلَةٍ نَفَرٌ مِنْهُمْ، فَوَافَقْنَا النَّبِيَّ ـ عليه السلام ـ أَنَا وَأَصْحَابِي وَلَهُ بَعْضُ الشُّغْلِ فِي بَعْضِ أَمْرِهِ فَأَعْتَمَ بِالصَّلاَةِ حَتَّى ابْهَارَّ اللَّيْلُ، ثُمَّ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى بِهِمْ، فَلَمَّا قَضَى صَلاَتَهُ قَالَ لِمَنْ حَضَرَهُ ‏"‏ عَلَى رِسْلِكُمْ، أَبْشِرُوا إِنَّ مِنْ نِعْمَةِ اللَّهِ عَلَيْكُمْ أَنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنَ النَّاسِ يُصَلِّي هَذِهِ السَّاعَةَ غَيْرُكُمْ ‏"‏‏.‏ أَوْ قَالَ ‏"‏ مَا صَلَّى هَذِهِ السَّاعَةَ أَحَدٌ غَيْرُكُمْ ‏"‏‏.‏ لاَ يَدْرِي أَىَّ الْكَلِمَتَيْنِ قَالَ‏.‏ قَالَ أَبُو مُوسَى فَرَجَعْنَا فَفَرِحْنَا بِمَا سَمِعْنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Муҳаммад ибн Алў бизга айтди: Абу Усома бизга хабар берди, Бурайддан, у Абу Бурдадан, у Абу Мусодан: У деди: Мен ва мен билан кемада келган шерикларим Бақиъ Бутҳонда тушган эдик, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам эса Мадинада эдилар. Улардан ҳар кечаси бир гуруҳ хуфтон намози пайтида Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларида навбатлашиб турар эди. Мен ва шерикларим Набий алайҳиссаломга тўғри келдик, у зотнинг баъзи ишлари билан машғуллиги бор эди, намозни кечиктирдилар, ҳатто тун ярмига етди. Сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам чиқиб, уларга намоз ўқиб бердилар. Намозни тугатганларида ҳозир бўлганларга: «Шошилманглар (жойингизда туринглар). Хушхабар бўлсин: Аллаҳнинг сизларга берган неъматларидан бири шуки, одамлардан сизлардан бошқа ҳеч ким бу соатда намоз ўқимайди», дедилар — ёки: «Бу соатда сизлардан бошқа ҳеч ким намоз ўқимади», дедилар. (Рови) икки сўздан қайсини айтганларини билмайди. Абу Мусо деди: Биз қайтдик ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитган нарсамиздан хурсанд бўлдик.