Вабодан қочиш учун ҳийла макруҳ

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ خَرَجَ إِلَى الشَّأْمِ، فَلَمَّا جَاءَ بِسَرْغَ بَلَغَهُ أَنَّ الْوَبَاءَ وَقَعَ بِالشَّأْمِ فَأَخْبَرَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ إِذَا سَمِعْتُمْ بِأَرْضٍ فَلاَ تَقْدَمُوا عَلَيْهِ، وَإِذَا وَقَعَ بِأَرْضٍ وَأَنْتُمْ بِهَا فَلاَ تَخْرُجُوا فِرَارًا مِنْهُ ‏"‏‏.‏ فَرَجَعَ عُمَرُ مِنْ سَرْغَ‏.‏ وَعَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عُمَرَ إِنَّمَا انْصَرَفَ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ‏.‏

Абдуллаҳ ибн Омир ибн Рабиа (ривоят қилди): Умар ибн Хаттоб (розияллаҳу анҳу) Шомга чиқди. Сарғ (деган жой)га келганда, унга Шомда вабо тушгани хабари етди. Абдураҳмон ибн Авф унга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Бир ерда (вабо борлигини) эшитсангиз, унга кирманглар; бир ерда тушса ва сизлар унда бўлсангиз, ундан қочиб чиқманглар" деганини хабар қилди. Умар Сарғдан қайтди. (Ибн Шиҳоб, Салимдан: Умар фақат Абдураҳмоннинг ҳадиси сабабли қайтди.)

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ، يُحَدِّثُ سَعْدًا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَكَرَ الْوَجَعَ فَقَالَ ‏ "‏ رِجْزٌ ـ أَوْ عَذَابٌ ـ عُذِّبَ بِهِ بَعْضُ الأُمَمِ، ثُمَّ بَقِيَ مِنْهُ بَقِيَّةٌ، فَيَذْهَبُ الْمَرَّةَ وَيَأْتِي الأُخْرَى، فَمَنْ سَمِعَ بِهِ بِأَرْضٍ فَلاَ يَقْدَمَنَّ عَلَيْهِ، وَمَنْ كَانَ بِأَرْضٍ وَقَعَ بِهَا فَلاَ يَخْرُجْ فِرَارًا مِنْهُ ‏"‏‏.‏

Усома ибн Зайд Саъдга айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (вабо) оғриғини зикр қилиб: "У — рижз (азоб) — ёки: азоб — у билан баъзи умматлар азобланган эди, кейин ундан бир қолдиқ қолди: у бир вақт кетади, бошқа вақт келади. Ким бир ерда уни эшитса, унга кирмасин; ким бир ерда бўлиб, унда (вабо) тушса, ундан қочиб чиқмасин" деди.