حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ كَانَ عُرْوَةُ يُحَدِّثُ أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ {وَإِنْ خِفْتُمْ أَنْ لاَ تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنَ النِّسَاءِ}. قَالَتْ هِيَ الْيَتِيمَةُ فِي حَجْرِ وَلِيِّهَا، فَيَرْغَبُ فِي مَالِهَا وَجَمَالِهَا، فَيُرِيدُ أَنْ يَتَزَوَّجَهَا بِأَدْنَى مِنْ سُنَّةِ نِسَائِهَا، فَنُهُوا عَنْ نِكَاحِهِنَّ، إِلاَّ أَنْ يُقْسِطُوا لَهُنَّ فِي إِكْمَالِ الصَّدَاقِ، ثُمَّ اسْتَفْتَى النَّاسُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ {وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ} فَذَكَرَ الْحَدِيثَ.
Урва Оишадан сўради ("Агар етимлар (ҳақида) адолат қила олмаймиз деб қўрқсангиз, ўзингизга ёқган аёлларга уйланинглар" ояти). У: "У — валийси (васий)нинг қарамоғидаги етима қиз — (валий) унинг моли ва гўзаллигига рағбат қилиб, уни ўз (бошқа) аёлларининг одатидан (маҳридан) паст билан уйланмоқчи бўлади. Бас улар — то унга садоқни тўлиқ қилишда адолат қилмагунча — бундай қизларга уйланишдан қайтарилди. Кейин одамлар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (яна) фатва сўрадилар. Аллаҳ: «Сендан аёллар ҳақида фатво сўрайдилар...» (оят) нозил қилди" деб ҳадисни зикр қилди.