Тушда ҳалқа ва илгакни ушлаш

Tush ta'biri · 1 ҳадис

باب التَّعْلِيقِ بِالْعُرْوَةِ وَالْحَلْقَةِ

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَزْهَرُ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، ح وَحَدَّثَنِي خَلِيفَةُ، حَدَّثَنَا مُعَاذٌ، حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ عُبَادٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلاَمٍ، قَالَ رَأَيْتُ كَأَنِّي فِي رَوْضَةٍ، وَسَطَ الرَّوْضَةِ عَمُودٌ فِي أَعْلَى الْعَمُودِ عُرْوَةٌ، فَقِيلَ لِي ارْقَهْ‏.‏ قُلْتُ لاَ أَسْتَطِيعُ‏.‏ فَأَتَانِي وَصِيفٌ فَرَفَعَ ثِيَابِي فَرَقِيتُ، فَاسْتَمْسَكْتُ بِالْعُرْوَةِ، فَانْتَبَهْتُ وَأَنَا مُسْتَمْسِكٌ بِهَا، فَقَصَصْتُهَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ "‏ تِلْكَ الرَّوْضَةُ رَوْضَةُ الإِسْلاَمِ، وَذَلِكَ الْعَمُودُ عَمُودُ الإِسْلاَمِ، وَتِلْكَ الْعُرْوَةُ عُرْوَةُ الْوُثْقَى، لاَ تَزَالُ مُسْتَمْسِكًا بِالإِسْلاَمِ حَتَّى تَمُوتَ ‏"‏‏.‏

Абдуллаҳ ибн Салом айтди: "Мен гўё бир боғ(ровза)да эдим, боғ ўртасида бир устун, устун тепасида бир тутқич (урва). Менга: «Унга чиқ» дейилди. Мен: «Қодир эмасман» дедим. Менга бир хизматкор келиб, кийимимни кўтарди, мен чиқдим ва тутқични ушладим. Уйғондим — уни ушлаган ҳолда. Буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га айтдим. Деди: «Ўша боғ — Ислом боғи, ўша устун — Ислом устуни, ўша тутқич — урватул вусқо (энг мустаҳкам тутқич). Сен — ўлгунингга қадар Исломни ушлаган ҳолда бўлаверасан»."