حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَصْبَهَانِيِّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، ذَكْوَانَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَهَبَ الرِّجَالُ بِحَدِيثِكَ، فَاجْعَلْ لَنَا مِنْ نَفْسِكَ، يَوْمًا نَأْتِيكَ فِيهِ تُعَلِّمُنَا مِمَّا عَلَّمَكَ اللَّهُ. فَقَالَ " اجْتَمِعْنَ فِي يَوْمِ كَذَا وَكَذَا فِي مَكَانِ كَذَا وَكَذَا ". فَاجْتَمَعْنَ فَأَتَاهُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَعَلَّمَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَهُ اللَّهُ ثُمَّ قَالَ " مَا مِنْكُنَّ امْرَأَةٌ تُقَدِّمُ بَيْنَ يَدَيْهَا مِنْ وَلَدِهَا ثَلاَثَةً، إِلاَّ كَانَ لَهَا حِجَابًا مِنَ النَّارِ ". فَقَالَتِ امْرَأَةٌ مِنْهُنَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ اثْنَيْنِ قَالَ فَأَعَادَتْهَا مَرَّتَيْنِ ثُمَّ قَالَ " وَاثْنَيْنِ وَاثْنَيْنِ وَاثْنَيْنِ ".
Абу Саъид (ривоят қилди): Бир аёл Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб: "Эй Расулуллаҳ, эркаклар сенинг ҳадисинг(ни эшитиш) билан (фойдани) олиб кетди; ўзингдан бизга ҳам бир кун ажрат — биз унда олдингга келсак, сен бизга Аллаҳ сенга ўргатган(илм)дан ўргатсанг" деди. У: "Фалон-фалон кун, фалон-фалон жойда йиғилинглар" деди. Улар йиғилдилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларнинг олдига келиб, уларга Аллаҳ ўзига ўргатгандан ўргатди, кейин: "Сиздан бирор аёл йўқки, ўз болаларидан учтасини (вафот этиб) олдинга юборса (сабр қилса), улар унга дўзахдан тўсиқ (парда) бўлмаса" деди. Улардан бир аёл: "Эй Расулуллаҳ, иккитаси(чи)?" деди. У буни икки марта такрорлади, кейин: "Иккита ҳам, иккита ҳам, иккита ҳам" деди.