Абдуллаҳ (ибн Масъуд) айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Фақат икки (киши)да ҳасад (қилишга арзийди): Аллаҳ мол бериб, уни ҳақ (йўл)да сарфлашга ҳукмрон қилган киши; ва Аллаҳ ҳикмат бериб, у билан ҳукм қилиб, уни ўргатадиган киши" деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ سَأَلَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ عَنْ إِمْلاَصِ الْمَرْأَةِ ـ هِيَ الَّتِي يُضْرَبُ بَطْنُهَا فَتُلْقِي جَنِينًا ـ فَقَالَ أَيُّكُمْ سَمِعَ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِيهِ شَيْئًا فَقُلْتُ أَنَا. فَقَالَ مَا هُوَ قُلْتُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " فِيهِ غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ أَمَةٌ ". فَقَالَ لاَ تَبْرَحْ حَتَّى تَجِيئَنِي بِالْمَخْرَجِ فِيمَا قُلْتَ.فَخَرَجْتُ فَوَجَدْتُ مُحَمَّدَ بْنَ مَسْلَمَةَ فَجِئْتُ بِهِ، فَشَهِدَ مَعِي أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " فِيهِ غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ أَمَةٌ ". تَابَعَهُ ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُرْوَةَ عَنِ الْمُغِيرَةِ.
Муғийра ибн Шуъба айтди: Умар ибн ал-Хаттоб имлос ал-маръа — бу (ҳомиладор) аёлнинг қорнига урилиб, жанинини (чала) ташлаб юбориши — ҳақида сўради: "Қайсингиз бу ҳақда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бирор нарса эшитган?" деди. Мен: "Мен" дедим. У: "У нима?" деди. Мен: "Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: ‹Унда ғурра (бир қул ёки чўри) (дият) бор› деганини эшитдим" дедим. У: "Айтганингга далил (гувоҳ) келтирмагунча кетма" деди. Мен чиқиб, Муҳаммад ибн Масламани топдим ва уни келтирдим. У мен билан бирга — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: ‹Унда ғурра — бир қул ёки чўри (бор)› деганини эшитганини — гувоҳлик берди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ سَأَلَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ عَنْ إِمْلاَصِ الْمَرْأَةِ ـ هِيَ الَّتِي يُضْرَبُ بَطْنُهَا فَتُلْقِي جَنِينًا ـ فَقَالَ أَيُّكُمْ سَمِعَ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِيهِ شَيْئًا فَقُلْتُ أَنَا. فَقَالَ مَا هُوَ قُلْتُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " فِيهِ غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ أَمَةٌ ". فَقَالَ لاَ تَبْرَحْ حَتَّى تَجِيئَنِي بِالْمَخْرَجِ فِيمَا قُلْتَ.فَخَرَجْتُ فَوَجَدْتُ مُحَمَّدَ بْنَ مَسْلَمَةَ فَجِئْتُ بِهِ، فَشَهِدَ مَعِي أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " فِيهِ غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ أَمَةٌ ". تَابَعَهُ ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُرْوَةَ عَنِ الْمُغِيرَةِ.
Муғийра ибн Шуъба айтди: Умар ибн ал-Хаттоб имлос ал-маръа — бу (ҳомиладор) аёлнинг қорнига урилиб, жанинини (чала) ташлаб юбориши — ҳақида сўради: "Қайсингиз бу ҳақда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бирор нарса эшитган?" деди. Мен: "Мен" дедим. У: "У нима?" деди. Мен: "Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: ‹Унда ғурра (бир қул ёки чўри) (дият) бор› деганини эшитдим" дедим. У: "Айтганингга далил (гувоҳ) келтирмагунча кетма" деди. Мен чиқиб, Муҳаммад ибн Масламани топдим ва уни келтирдим. У мен билан бирга — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: ‹Унда ғурра — бир қул ёки чўри (бор)› деганини эшитганини — гувоҳлик берди.