حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَيْسَ مِنْ نَفْسٍ تُقْتَلُ ظُلْمًا إِلاَّ كَانَ عَلَى ابْنِ آدَمَ الأَوَّلِ كِفْلٌ مِنْهَا ـ وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ مِنْ دَمِهَا ـ لأَنَّهُ أَوَّلُ مَنْ سَنَّ الْقَتْلَ أَوَّلاً ".
Абдуллаҳ (ибн Масъуд) айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Зулм билан ўлдирилган ҳеч бир жон йўқки, Одамнинг биринчи ўғлига (Қобилга) ундан бир улуш (гуноҳ) бўлмаса — баъзан Суфён: ‹унинг қонидан› деди — чунки у (қатлни) биринчи бўлиб бошлаган (жорий қилган)дир" деди.