حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ عَطَاءٌ قَالَ جَابِرٌ. قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، فِي أُنَاسٍ مَعَهُ قَالَ أَهْلَلْنَا أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْحَجِّ خَالِصًا لَيْسَ مَعَهُ عُمْرَةٌ ـ قَالَ عَطَاءٌ قَالَ جَابِرٌ ـ فَقَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم صُبْحَ رَابِعَةٍ مَضَتْ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ فَلَمَّا قَدِمْنَا أَمَرَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ نَحِلَّ وَقَالَ " أَحِلُّوا وَأَصِيبُوا مِنَ النِّسَاءِ ". قَالَ عَطَاءٌ قَالَ جَابِرٌ وَلَمْ يَعْزِمْ عَلَيْهِمْ وَلَكِنْ أَحَلَّهُنَّ لَهُمْ فَبَلَغَهُ أَنَّا نَقُولُ لَمَّا لَمْ يَكُنْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ عَرَفَةَ إِلاَّ خَمْسٌ أَمَرَنَا أَنْ نَحِلَّ إِلَى نِسَائِنَا فَنَأْتِي عَرَفَةَ تَقْطُرُ مَذَاكِيرُنَا الْمَذْىَ قَالَ وَيَقُولُ جَابِرٌ بِيَدِهِ هَكَذَا وَحَرَّكَهَا فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " قَدْ عَلِمْتُمْ أَنِّي أَتْقَاكُمْ لِلَّهِ وَأَصْدَقُكُمْ وَأَبَرُّكُمْ وَلَوْلاَ هَدْيِي لَحَلَلْتُ كَمَا تَحِلُّونَ فَحِلُّوا فَلَوِ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ ". فَحَلَلْنَا وَسَمِعْنَا وَأَطَعْنَا.
Жобир ибн Абдуллаҳ айтди: Биз — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашоблари — ёлғиз ҳаж билан (умрасиз) иҳромга кирдик. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Зулҳижжадан тўрт (кун) ўтган куннинг тонгида (Маккага) келди. Биз келганимизда, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга (иҳромдан) чиқишни буюрди ва: "(Иҳромдан) чиқинглар ва аёлларга яқинлашинглар" деди. Ато: Жобир: "У уларга (қатъий) буюрмади, балки уларни (аёлларни) уларга ҳалол қилди (рухсат берди)" деди. Унга (Набийга) етдики, биз: "Биз билан Арафа орасида беш (кун)дан бошқа (вақт) қолмаганида, у бизга аёлларимизга (яқинлашишга) иҳромдан чиқишни буюрди; биз Арафага — закарларимиздан мазий томиб турган ҳолда — борамизми?" дер эканмиз. (Жобир буни айтаётиб, қўли билан шундай (ишора) қилди ва уни қимирлатди.) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) туриб: "Сиз биласизки, мен сизларнинг энг тақводорингиз, энг ростгўйингиз ва энг яхшингизман; агар ҳадйим бўлмаганида, мен ҳам сиз чиқгандек (иҳромдан) чиқар эдим. Бас, чиқинглар! Агар мен ишимнинг олдини — кейин (орқамда) билганимдек — билганимда эди, ҳадий келтирмас эдим" деди. Биз (иҳромдан) чиқдик, эшитдик ва итоат қилдик.