حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ اتَّخَذَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ فَاتَّخَذَ النَّاسُ خَوَاتِيمَ مِنْ ذَهَبٍ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي اتَّخَذْتُ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ ". فَنَبَذَهُ وَقَالَ " إِنِّي لَنْ أَلْبَسَهُ أَبَدًا " فَنَبَذَ النَّاسُ خَوَاتِيمَهُمْ.
Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) олтиндан бир узук ясатди, шунда одамлар ҳам олтиндан узуклар ясатдилар. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Мен олтиндан бир узук ясатган эдим" деди ва уни (иргитиб) ташлади ва: "Мен уни ҳеч қачон киймайман" деди. Шунда одамлар ҳам ўз узукларини ташладилар.