حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، أَخْبَرَنِي شَرِيكُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ بِتُّ فِي بَيْتِ مَيْمُونَةَ لَيْلَةً وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَهَا لأَنْظُرَ كَيْفَ صَلاَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِاللَّيْلِ، فَتَحَدَّثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَ أَهْلِهِ سَاعَةً ثُمَّ رَقَدَ، فَلَمَّا كَانَ ثُلُثُ اللَّيْلِ الآخِرُ أَوْ بَعْضُهُ قَعَدَ فَنَظَرَ إِلَى السَّمَاءِ فَقَرَأَ {إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ} إِلَى قَوْلِهِ {لأُولِي الأَلْبَابِ} ثُمَّ قَامَ فَتَوَضَّأَ وَاسْتَنَّ، ثُمَّ صَلَّى إِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً، ثُمَّ أَذَّنَ بِلاَلٌ بِالصَّلاَةِ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى لِلنَّاسِ الصُّبْحَ.
Ибн Аббос айтди: Мен бир кеча Маймунанинг уйида тунадим — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг янида эди — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг кечаси намози қандай эканини кўриш учун. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аҳли билан бир соат суҳбатлашди, кейин ухлади. Кечанинг охирги учдан бири — ёки унинг бир қисми — бўлганида, ўтирди ва осмонга қараб: «Албатта осмонлар ва ернинг яратилишида...» дан «...ақл эгалари учун» (сўзигача) ўқиди. Кейин туриб, таҳорат олди ва мисвок қилди, кейин ўн бир ракат (намоз) ўқиди. Кейин Билол намозга азон айтди, у икки ракат (суннат) ўқиди, кейин чиқиб, одамларга субҳ (намозини) ўқиди.