حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ، عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا أَحَدٌ أَصْبَرُ عَلَى أَذًى سَمِعَهُ مِنَ اللَّهِ، يَدَّعُونَ لَهُ الْوَلَدَ، ثُمَّ يُعَافِيهِمْ وَيَرْزُقُهُمْ ".
Абу Мусо ал-Ашъарий айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Аллаҳдан кўра — эшитган азойига (ҳақоратига) сабрли(роқ) ҳеч ким йўқ: улар Унга бола нисбат берадилар (Унга бола бор дейдилар), кейин У уларга (жазони кечиктириб) оффият беради ва уларни ризқлантиради" деди.