وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - يَعْنِي ابْنَ بِلاَلٍ - عَنْ يَحْيَى، عَنْ عَمْرَةَ، أَنَّ يَهُودِيَّةً، أَتَتْ عَائِشَةَ تَسْأَلُهَا فَقَالَتْ أَعَاذَكِ اللَّهُ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ . قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يُعَذَّبُ النَّاسُ فِي الْقُبُورِ قَالَتْ عَمْرَةُ فَقَالَتْ عَائِشَةُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَائِذًا بِاللَّهِ ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ غَدَاةٍ مَرْكَبًا فَخَسَفَتِ الشَّمْسُ . قَالَتْ عَائِشَةُ فَخَرَجْتُ فِي نِسْوَةٍ بَيْنَ ظَهْرَىِ الْحُجَرِ فِي الْمَسْجِدِ فَأَتَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ مَرْكَبِهِ حَتَّى انْتَهَى إِلَى مُصَلاَّهُ الَّذِي كَانَ يُصَلِّي فِيهِ فَقَامَ وَقَامَ النَّاسُ وَرَاءَهُ - قَالَتْ عَائِشَةُ - فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلاً ثُمَّ رَكَعَ فَرَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً ثُمَّ رَفَعَ فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلاً وَهُوَ دُونَ الْقِيَامِ الأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ فَرَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً وَهُوَ دُونَ ذَلِكَ الرُّكُوعِ ثُمَّ رَفَعَ وَقَدْ تَجَلَّتِ الشَّمْسُ فَقَالَ " إِنِّي قَدْ رَأَيْتُكُمْ تُفْتَنُونَ فِي الْقُبُورِ كَفِتْنَةِ الدَّجَّالِ " . قَالَتْ عَمْرَةُ فَسَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُ فَكُنْتُ أَسْمَعُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ ذَلِكَ يَتَعَوَّذُ مِنْ عَذَابِ النَّارِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ .
Амра (ривоят қилди)ки: Бир яҳудий аёл Оишанинг олдига — ундан (бирор нарса) сўраб — келди ва: «Аллаҳ сени қабр азобидан асрасин» деди. Оиша: Бас мен: «Эй Расулуллаҳ, одамлар қабрларида азобланадими?» дедим. Амра: Оиша: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «(Бундан) Аллаҳга сиғинаман» деди. Кейин Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир тонгда бир уловга минди; шу пайт қуёш тутилди. Оиша: Бас мен масжиддаги ҳужралар орасида (баъзи) аёллар ичида чиқдим; Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз уловидан келди, то ўзи (одатда) намоз ўқийдиган намозгоҳига етиб борди; турди, одамлар унинг ортида турди. Оиша: Бас у узун қиём қилди, кейин рукуъ қилди ва узун рукуъ қилди, кейин (бошини) кўтарди ва узун қиём қилди — у биринчи қиёмдан қисқароқ эди; кейин рукуъ қилди ва узун рукуъ қилди — у ўша рукуъдан қисқароқ; кейин кўтарди — қуёш (аллақачон) очилган эди. Бас: «Албатта мен сизларни қабрларда — Дажжол фитнасидек — фитнага солинаётган ҳолда кўрдим» деди. Амра: Мен Оишани: «Бас мен шундан кейин Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни дўзах азобидан ва қабр азобидан сиғинаётган ҳолда эшитар эдим» деб айтаётган ҳолда эшитдим.