وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا وَرْقَاءُ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عُمَرَ عَلَى الصَّدَقَةِ فَقِيلَ مَنَعَ ابْنُ جَمِيلٍ وَخَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَالْعَبَّاسُ عَمُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا يَنْقِمُ ابْنُ جَمِيلٍ إِلاَّ أَنَّهُ كَانَ فَقِيرًا فَأَغْنَاهُ اللَّهُ وَأَمَّا خَالِدٌ فَإِنَّكُمْ تَظْلِمُونَ خَالِدًا قَدِ احْتَبَسَ أَدْرَاعَهُ وَأَعْتَادَهُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأَمَّا الْعَبَّاسُ فَهِيَ عَلَىَّ وَمِثْلُهَا مَعَهَا " . ثُمَّ قَالَ " يَا عُمَرُ أَمَا شَعَرْتَ أَنَّ عَمَّ الرَّجُلِ صِنْوُ أَبِيهِ " .
Абу Ҳурайра айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Умарни садақа (закот йиғиш)га жўнатди; бас: «Ибн Жамил, Холид ибн ал-Валид ва Аббос — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг амакиси (закотни) бермадилар» дейилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ибн Жамил фақат шу сабабли(гина) (норози) қасд қиляптики, у (илгари) фақир эди, бас Аллаҳ уни бой қилди. Холидга келса, сизлар Холидга зулм қиляпсизлар; у ўз зиреҳ-совутларини ва жанг анжомларини Аллаҳ йўлида вақф қилиб қўйган. Аббосга келса, у — менинг зиммамда(дир) ва у билан бирга шу(нича) (яна ўшанча ҳам мен бераман)» деди. Кейин: «Эй Умар, кишининг амакиси отасининг (иккинчи) тимсоли (тенги) эканини сезмадингми?» деди.