حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، فِيمَا قُرِئَ عَلَيْهِ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ نَاسًا، مِنَ الأَنْصَارِ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَعْطَاهُمْ ثُمَّ سَأَلُوهُ فَأَعْطَاهُمْ حَتَّى إِذَا نَفِدَ مَا عِنْدَهُ قَالَ " مَا يَكُنْ عِنْدِي مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ أَدَّخِرَهُ عَنْكُمْ وَمَنْ يَسْتَعْفِفْ يُعِفَّهُ اللَّهُ وَمَنْ يَسْتَغْنِ يُغْنِهِ اللَّهُ وَمَنْ يَصْبِرْ يُصَبِّرْهُ اللَّهُ وَمَا أُعْطِيَ أَحَدٌ مِنْ عَطَاءٍ خَيْرٌ وَأَوْسَعُ مِنَ الصَّبْرِ " .
Абу Саъид ал-Худрий (ривоят қилди)ки: Ансордан баъзи кишилар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўрадилар, у уларга берди; кейин (яна) сўрадилар, у уларга берди, то унинг олдидаги (мол) тугаганида; у: «Менда бўлган ҳар қанақа яхши (мол) — уни сиздан асло асрамайман; ким иффат (сақлашни) сўраса, Аллаҳ уни иффатли қилади; ким бениёзлик (сўрамаслик) тиласа, Аллаҳ уни бениёз қилади; ким сабр қилса, Аллаҳ унга сабр беради; ва ҳеч кимга сабрдан яхшироқ ва кенгроқ ато берилмаган» деди.