حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، بْنُ يَزِيدَ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ عَلِيَّ بْنَ حُسَيْنٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَمْرَو بْنَ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ أَخْبَرَهُ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ، أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَنْزِلُ فِي دَارِكَ بِمَكَّةَ فَقَالَ " وَهَلْ تَرَكَ لَنَا عَقِيلٌ مِنْ رِبَاعٍ أَوْ دُورٍ " . وَكَانَ عَقِيلٌ وَرِثَ أَبَا طَالِبٍ هُوَ وَطَالِبٌ وَلَمْ يَرِثْهُ جَعْفَرٌ وَلاَ عَلِيٌّ شَيْئًا لأَنَّهُمَا كَانَا مُسْلِمَيْنِ وَكَانَ عَقِيلٌ وَطَالِبٌ كَافِرَيْنِ .
Менга Абут-Тоҳир ва Ҳармала ибн Яҳё ривоят қилиб, иккаласи: бизга Ибн Ваҳб хабар берди, бизга Юнус ибн Язид Ибн Шиҳобдан хабар бердики, Али ибн Ҳусайн унга хабар бердики, Амр ибн Усмон ибн Аффон унга Усома ибн Зайд ибн Ҳорисадан хабар бердики, у: «Ё Расулуллаҳ, Маккадаги уйингизга тушасизми?» деди. У: «Ақил бизга бирор кўшк ёки уй қолдирдими (ахир)?» деди. Ақил Абу Толибга — у ва Толиб — ворис бўлган эди; Жаъфар ҳам, Али ҳам унга ҳеч нарсага ворис бўлмаган, чунки у иккиси мусулмон эди, Ақил ва Толиб эса кофир эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ الرَّازِيُّ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ، الرَّزَّاقِ - قَالَ ابْنُ مِهْرَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، - عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيْنَ تَنْزِلُ غَدًا وَذَلِكَ فِي حَجَّتِهِ حِينَ دَنَوْنَا مِنْ مَكَّةَ . فَقَالَ " وَهَلْ تَرَكَ لَنَا عَقِيلٌ مَنْزِلاً " .
Бизга Муҳаммад ибн Миҳрон ар-Розий, Ибн Абу Умар ва Абд ибн Ҳумайд ҳаммаси Абдурраззоқдан ривоят қилди — Ибн Миҳрон: бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, деди — у Маъмардан, у аз-Зуҳрийдан, у Али ибн Ҳусайндан, у Амр ибн Усмондан, у Усома ибн Зайддан (ривоят қилди): Мен: «Ё Расулуллаҳ, эртага қаерга тушасиз?» дедим — бу унинг ҳажида, биз Маккага яқинлашганимизда эди. У: «Ақил бизга бирор манзил қолдирдими (ахир)?» деди.
وَحَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي حَفْصَةَ، وَزَمْعَةُ، بْنُ صَالِحٍ قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ أُسَامَةَ، بْنِ زَيْدٍ أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيْنَ تَنْزِلُ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ وَذَلِكَ زَمَنَ الْفَتْحِ . قَالَ " وَهَلْ تَرَكَ لَنَا عَقِيلٌ مِنْ مَنْزِلٍ " .
Ва менга буни Муҳаммад ибн Ҳотим ривоят қилди, бизга Равҳ ибн Убода ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Абу Ҳафса ва Замъа ибн Солиҳ ривоят қилиб, иккаласи: бизга Ибн Шиҳоб Али ибн Ҳусайндан, у Амр ибн Усмондан, у Усома ибн Зайддан ривоят қилди, дедилар; у: «Ё Расулуллаҳ, эртага, ин шоаллаҳ, қаерга тушасиз?» деди — бу Фатҳ (Макка фатҳи) замонида эди. У: «Ақил бизга бирор манзил қолдирдими (ахир)?» деди.