باب تَحْرِيمِ إِفْشَاءِ سِرِّ الْمَرْأَةِ
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ حَمْزَةَ الْعُمَرِيِّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَعْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ أَشَرِّ النَّاسِ عِنْدَ اللَّهِ مَنْزِلَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ الرَّجُلَ يُفْضِي إِلَى امْرَأَتِهِ وَتُفْضِي إِلَيْهِ ثُمَّ يَنْشُرُ سِرَّهَا " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Марвон ибн Муовия Умар ибн Ҳамза ал-Умарийдан ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон ибн Саъд ривоят қилди, у деди: Мен Абу Саид ал-Худрийни шундай деяётганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта Қиёмат кунида Аллаҳ ҳузурида мартабаси энг ёмон одамлардан бири — аёлига қовушиб, у (аёл) ҳам унга қовушиб, сўнг унинг (жуфтлик) сирини ёядиган кишидир» деди.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ عُمَرَ، بْنِ حَمْزَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ أَعْظَمِ الأَمَانَةِ عِنْدَ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الرَّجُلَ يُفْضِي إِلَى امْرَأَتِهِ وَتُفْضِي إِلَيْهِ ثُمَّ يَنْشُرُ سِرَّهَا " . وَقَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ " إِنَّ أَعْظَمَ " .
Ва бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр ва Абу Курайб ривоят қилиб, иккаласи: бизга Абу Усома Умар ибн Ҳамзадан, у Абдурраҳмон ибн Саъддан ривоят қилди, дедилар; у деди: Мен Абу Саид ал-Худрийни шундай деяётганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта Қиёмат кунида Аллаҳ ҳузурида энг катта омонат (хиёнати) — аёлига қовушиб, у (аёл) ҳам унга қовушиб, сўнг унинг сирини ёядиган киши(нинг иши)дир» деди. Ибн Нумайр: «Албатта энг каттаси...» деди.