وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ أَحَادِيثَ مِنْهَا وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَانَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ يَغْتَسِلُونَ عُرَاةً يَنْظُرُ بَعْضُهُمْ إِلَى سَوْأَةِ بَعْضٍ وَكَانَ مُوسَى - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - يَغْتَسِلُ وَحْدَهُ فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا يَمْنَعُ مُوسَى أَنْ يَغْتَسِلَ مَعَنَا إِلاَّ أَنَّهُ آدَرُ - قَالَ - فَذَهَبَ مَرَّةً يَغْتَسِلُ فَوَضَعَ ثَوْبَهُ عَلَى حَجَرٍ فَفَرَّ الْحَجَرُ بِثَوْبِهِ - قَالَ - فَجَمَحَ مُوسَى بِإِثْرِهِ يَقُولُ ثَوْبِي حَجَرُ ثَوْبِي حَجَرُ . حَتَّى نَظَرَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ إِلَى سَوْأَةِ مُوسَى قَالُوا وَاللَّهِ مَا بِمُوسَى مِنْ بَأْسٍ . فَقَامَ الْحَجَرُ حَتَّى نُظِرَ إِلَيْهِ - قَالَ - فَأَخَذَ ثَوْبَهُ فَطَفِقَ بِالْحَجَرِ ضَرْبًا " . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَاللَّهِ إِنَّهُ بِالْحَجَرِ نَدَبٌ سِتَّةٌ أَوْ سَبْعَةٌ ضَرْبُ مُوسَى بِالْحَجَرِ .
Ҳаммом ибн Мунаббиҳ айтди: Бу — Абу Ҳурайра бизга Муҳаммад — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилган (нарсалар) — у (бир неча) ҳадисларни зикр қилди; улардан: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Бани Исроил яланғоч ғусл қилар — бири иккинчининг авратига қарар эди; Мусо (алайҳиссалом) эса ёлғиз ғусл қилар эди. Улар: ‹Валлаҳи, Мусони биз билан бирга ғусл қилишдан фақат унинг удра (мояк ёриғи касаллиги) борлиги тўсяпти› дедилар. (Набий айтди:) Бир марта у ғусл қилгани борди ва кийимини бир тошга қўйди; тош кийимини (олиб) қочди. (Набий айтди:) Мусо унинг ортидан: ‹Кийимим, эй тош! Кийимим, эй тош!› деб югурди — ҳатто Бани Исроил Мусонинг авратига қаради; улар: ‹Валлаҳи, Мусода ҳеч қандай айб (нуқсон) йўқ экан› дедилар. Бас тош — унга қаралгунча — тўхтаб турди. (Набий айтди:) У кийимини олди ва тошни ура бошлади" деди. Абу Ҳурайра: "Валлаҳи, ўша тошда — Мусонинг тошни урганидан — олти ёки етти (дона) бел (из-ёриқ) бор" деди.