حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمُ بْنُ أَخْضَرَ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، قَالَ كَتَبْتُ إِلَى نَافِعٍ أَسْأَلُهُ عَنِ الدُّعَاءِ، قَبْلَ الْقِتَالِ قَالَ فَكَتَبَ إِلَىَّ إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ فِي أَوَّلِ الإِسْلاَمِ قَدْ أَغَارَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى بَنِي الْمُصْطَلِقِ وَهُمْ غَارُّونَ وَأَنْعَامُهُمْ تُسْقَى عَلَى الْمَاءِ فَقَتَلَ مُقَاتِلَتَهُمْ وَسَبَى سَبْيَهُمْ وَأَصَابَ يَوْمَئِذٍ - قَالَ يَحْيَى أَحْسِبُهُ قَالَ - جُوَيْرِيَةَ - أَوْ قَالَ الْبَتَّةَ - ابْنَةَ الْحَارِثِ وَحَدَّثَنِي هَذَا الْحَدِيثَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَكَانَ فِي ذَاكَ الْجَيْشِ
Бизга Яҳё ибн Яҳё ат-Тамимий ривоят қилди, бизга Сулайм ибн Ахзар ривоят қилди, у ибн Авндан, у айтди: Мен Нофиъга жанг олдидан даъват (қилиш) ҳақида сўраб ёздим. У менга ёзди: «У фақат Исломнинг бошланишида эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Бану Мусталиққа улар ғофил ҳолида, чорвалари сув ёнида суғорилаётган пайтда ҳужум қилдилар, уларнинг жангчиларини ўлдирдилар ва асирларини асир қилдилар. Ва ўша куни — Яҳё айтди: у шундай деган деб ўйлайман — Жувайрияни — ёки у аниқ: ал-Ҳориснинг қизини (асир қилдилар) — деди». Бу ҳадисни менга Абдуллаҳ ибн Умар ривоят қилди, у ўша қўшинда бўлган эди.