حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ، وَابْنُ، حُجْرٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ أَيُّوبَ - قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ - أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ، أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، يَقُولُ كُنَّا نُبَايِعُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ يَقُولُ لَنَا " فِيمَا اسْتَطَعْتَ " .
Бизга Яҳё ибн Айюб, Қутайба ва ибн Ҳужр ривоят қилди - матн ибн Айюбники - улар дедилар: бизга Исмоил - у ибн Жаъфар - ривоят қилди, менга Абдуллаҳ ибн Динор хабар бердики, у Абдуллаҳ ибн Умарнинг шундай деганини эшитди: биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга эшитиш ва итоат қилиш устига байъат берардик, у бизга: «Қодир бўлган нарсангда (яъни кучинг етганича)» дерди.