حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، وَأَبُو مُصْعَبٍ الزُّهْرِيُّ وَمَنْصُورُ بْنُ أَبِي مُزَاحِمٍ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالُوا حَدَّثَنَا مَالِكٌ، ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى، بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالَ قُلْتُ لِمَالِكٍ حَدَّثَكَ سُمَىٌّ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " السَّفَرُ قِطْعَةٌ مِنَ الْعَذَابِ يَمْنَعُ أَحَدَكُمْ نَوْمَهُ وَطَعَامَهُ وَشَرَابَهُ فَإِذَا قَضَى أَحَدُكُمْ نَهْمَتَهُ مِنْ وَجْهِهِ فَلْيُعَجِّلْ إِلَى أَهْلِهِ " . قَالَ نَعَمْ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ибн Қаънаб, Исмоил ибн Абу Увайс, Абу Мусъаб аз-Зуҳрий, Мансур ибн Абу Музоҳим ва Қутайба ибн Саъид ривоят қилдилар, улар: «бизга Молик ривоят қилди» дедилар. (ҳ) Ва бизга Яҳё ибн Яҳё ат-Тамимий ривоят қилди — матн уники — у: «Мен Моликка: ‹Сенга Сумайй Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдими, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сафар азобдан бир парчадир, у сизлардан бирортангизни уйқусидан, таомидан ва ичимлигидан тўсади. Бас, сизлардан бирингиз ўз юмушини (мақсадини) битирса, аҳли оиласига (қайтишни) тезлаштирсин» дедилар?› дедим. У: ‹Ҳа› деди» деди.