حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، عَنْ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنِي وَرْقَاءُ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّمَا الإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ فَإِنْ أَمَرَ بِتَقْوَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَعَدَلَ كَانَ لَهُ بِذَلِكَ أَجْرٌ وَإِنْ يَأْمُرْ بِغَيْرِهِ كَانَ عَلَيْهِ مِنْهُ " .
Бизга Иброҳим Муслимдан ривоят қилди, менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Шабоба ривоят қилди, менга Варқо Абуз-Зиноддан, у ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У деди: «Албатта имом (раҳбар) бир қалқондир, унинг орқасидан туриб жанг қилинади ва у билан сақланиш (ҳимояланиш) бўлади. Агар у Аллаҳ азза ва жалладан қўрқишга буюрса ва адолат қилса, унга шу сабабли ажр бўлади. Агар бошқасига буюрса, ундан (гуноҳ) ўзига бўлади».