حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ الأَوْزَاعِيَّ، قَالَ حَدَّثَنِي الْوَلِيدُ بْنُ هِشَامٍ الْمُعَيْطِيُّ، حَدَّثَنِي مَعْدَانُ بْنُ أَبِي طَلْحَةَ الْيَعْمَرِيُّ، قَالَ لَقِيتُ ثَوْبَانَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ أَخْبِرْنِي بِعَمَلٍ أَعْمَلُهُ يُدْخِلُنِي اللَّهُ بِهِ الْجَنَّةَ . أَوْ قَالَ قُلْتُ بِأَحَبِّ الأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ . فَسَكَتَ ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَسَكَتَ ثُمَّ سَأَلْتُهُ الثَّالِثَةَ فَقَالَ سَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " عَلَيْكَ بِكَثْرَةِ السُّجُودِ لِلَّهِ فَإِنَّكَ لاَ تَسْجُدُ لِلَّهِ سَجْدَةً إِلاَّ رَفَعَكَ اللَّهُ بِهَا دَرَجَةً وَحَطَّ عَنْكَ بِهَا خَطِيئَةً " . قَالَ مَعْدَانُ ثُمَّ لَقِيتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ لِي مِثْلَ مَا قَالَ لِي ثَوْبَانُ .
Маъдон ибн Абу Талҳа ал-Яъмурий айтди: Мен Савбон — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг мавлосини учратдим ва: "Менга — Аллаҳ у билан мени жаннатга киритадиган — бир амални хабар бер" — ёки: "Аллаҳга энг севимли амал(ни)ни" — дедим. У жим турди; кейин мен ундан (яна) сўрадим; у жим турди; кейин учинчи марта сўрадим. У: "Мен шу ҳақда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўрадим; у: ‹Сенга Аллаҳга кўп сажда қилишни (тавсия қиламан); чунки сен Аллаҳга бир сажда қилмайсанки, илла Аллаҳ у билан сени бир даража кўтаради ва у билан сендан бир хатони (гуноҳни) туширади (кечиради)› деди" деди. Маъдон: Кейин мен Абу ад-Дардони учратдим ва ундан сўрадим; у менга Савбон айтган каби айтди.