حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَامِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قُلْتُ لِمَالِكٍ حَدَّثَكَ عَامِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي وَهُوَ حَامِلٌ أُمَامَةَ بِنْتَ زَيْنَبَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلأَبِي الْعَاصِ بْنِ الرَّبِيعِ فَإِذَا قَامَ حَمَلَهَا وَإِذَا سَجَدَ وَضَعَهَا قَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِكٌ نَعَمْ .
Абу Қатода (ривоят қилди): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намоз ўқир эди — у Умома бинти Зайнаб бинти Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — у Абу ал-Ос ибн ар-Рабиъ(дан) (туғилган) — ни кўтарган ҳолда; (Набий) турганида уни кўтарар, сажда қилганида уни қўяр эди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ، وَابْنِ، عَجْلاَنَ سَمِعَا عَامِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، يُحَدِّثُ عَنْ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَؤُمُّ النَّاسَ وَأُمَامَةُ بِنْتُ أَبِي الْعَاصِ وَهْىَ ابْنَةُ زَيْنَبَ بِنْتِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَلَى عَاتِقِهِ فَإِذَا رَكَعَ وَضَعَهَا وَإِذَا رَفَعَ مِنَ السُّجُودِ أَعَادَهَا .
Абу Қатода ал-Ансорий айтди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — одамларга имом бўлиб намоз ўқиётган ҳолда — кўрдим, Умома бинти Абу ал-Ос — у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг қизи Зайнабнинг қизи — унинг елкасида (бўлган ҳолда); руку қилганида уни қўяр, сужуддан (бошини) кўтарганида уни (яна) қайтарар эди.
Абу Қатода ал-Ансорий айтди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — одамларга намоз ўқиётган ҳолда — кўрдим, Умома бинти Абу ал-Ос унинг бўйнида (бўлган ҳолда); сажда қилганида уни қўяр эди.
Абу Қатода айтди: Биз масжидда ўтирган пайтимизда, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизнинг олдимизга чиқди — уларнинг ҳадиси наҳвида; фақат у ўша намозда одамларга имом бўлганини зикр қилмади.