حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، كِلاَهُمَا عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ نَفَرًا، جَاءُوا إِلَى سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَدْ تَمَارَوْا فِي الْمِنْبَرِ مِنْ أَىِّ عُودٍ هُوَ فَقَالَ أَمَا وَاللَّهِ إِنِّي لأَعْرِفُ مِنْ أَىِّ عُودٍ هُوَ وَمَنْ عَمِلَهُ وَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَوَّلَ يَوْمٍ جَلَسَ عَلَيْهِ - قَالَ - فَقُلْتُ لَهُ يَا أَبَا عَبَّاسٍ فَحَدِّثْنَا . قَالَ أَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى امْرَأَةٍ قَالَ أَبُو حَازِمٍ إِنَّهُ لَيُسَمِّيهَا يَوْمَئِذٍ " انْظُرِي غُلاَمَكِ النَّجَّارَ يَعْمَلْ لِي أَعْوَادًا أُكَلِّمُ النَّاسَ عَلَيْهَا " . فَعَمِلَ هَذِهِ الثَّلاَثَ دَرَجَاتٍ ثُمَّ أَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَوُضِعَتْ هَذَا الْمَوْضِعَ فَهْىَ مِنْ طَرْفَاءِ الْغَابَةِ . وَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ عَلَيْهِ فَكَبَّرَ وَكَبَّرَ النَّاسُ وَرَاءَهُ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ ثُمَّ رَفَعَ فَنَزَلَ الْقَهْقَرَى حَتَّى سَجَدَ فِي أَصْلِ الْمِنْبَرِ ثُمَّ عَادَ حَتَّى فَرَغَ مِنْ آخِرِ صَلاَتِهِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ " يَا أُيُّهَا النَّاسُ إِنِّي صَنَعْتُ هَذَا لِتَأْتَمُّوا بِي وَلِتَعَلَّمُوا صَلاَتِي " .
Абу Ҳозим (ривоят қилди): Бир неча киши Саҳл ибн Саъднинг олдига келдилар — улар минбар ҳақида, у қайси ёғочдан эканлигида мунозара қилишган эди. У: "Валлаҳи, мен унинг қайси ёғочдан эканлигини ва уни ким ясаганини биламан; ва мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни биринчи куни унга ўтирган ҳолда кўрдим" деди. (Абу Ҳозим:) Мен унга: "Эй Абу Аббос, бас бизга айтиб бер" дедим. У: "Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир аёлга (одам) юборди — Абу Ҳозим: у ўшал куни уни номлаб айтар эди — : ‹Ўз нажжор (дурадгор) ғуломингга қараб (айт), у менга — одамларга унга (чиқиб) гапирадиган — бир неча ёғоч (тахта) ясаб берсин› деди. Бас у шу уч зинани ясади; кейин Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга (буюрди), у мана шу жойга қўйилди; у Ғоба (ўрмони)нинг тарфо (юлғун) (ёғочи)дан(дир). Ва мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — у унга (минбарга) чиқиб туриб, такбир айтганини, одамлар ҳам унинг ортида такбир айтганини, у эса минбарда (бўлган ҳолда) — кўрдим; кейин (бошини) кўтарди ва орқаси билан тисарлаб (орқага юриб) тушди — то минбарнинг тагида (асл)ида сажда қилгунча; кейин (яна минбарга) қайтди — то намозининг охиридан бўшагунча; кейин одамларга юзланиб: ‹Эй одамлар, мен буни — менга иқтидо қилишингиз ва намозимни ўрганишингиз учун — қилдим› деди" деди.