حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يُؤْتَى بِأَنْعَمِ أَهْلِ الدُّنْيَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُصْبَغُ فِي النَّارِ صَبْغَةً ثُمَّ يُقَالُ يَا ابْنَ آدَمَ هَلْ رَأَيْتَ خَيْرًا قَطُّ هَلْ مَرَّ بِكَ نَعِيمٌ قَطُّ فَيَقُولُ لاَ وَاللَّهِ يَا رَبِّ . وَيُؤْتَى بِأَشَدِّ النَّاسِ بُؤْسًا فِي الدُّنْيَا مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيُصْبَغُ صَبْغَةً فِي الْجَنَّةِ فَيُقَالُ لَهُ يَا ابْنَ آدَمَ هَلْ رَأَيْتَ بُؤْسًا قَطُّ هَلْ مَرَّ بِكَ شِدَّةٌ قَطُّ فَيَقُولُ لاَ وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا مَرَّ بِي بُؤُسٌ قَطُّ وَلاَ رَأَيْتُ شِدَّةً قَطُّ " .
Бизга Амр ан-Ноқид ривоят қилди: бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди: бизга Ҳаммод ибн Салама Собит ал-Бунонийдан, у Анас ибн Моликдан хабар берди: у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Қиёмат куни дўзах аҳлидан бўлган, дунёда энг фаровон яшаган киши келтирилади ва дўзахга бир бор ботирилади. Сўнг айтилади: ‹Эй Одам ўғли, сен ҳеч қачон яхшилик кўрганмидинг? Сенга ҳеч бир неъмат ўтганмиди?› У: ‹Йўқ, Аллаҳга қасамки, эй Роббим› дейди. Ва жаннат аҳлидан бўлган, дунёда энг бахтсиз яшаган киши келтирилади ва жаннатга бир бор ботирилади. Сўнг унга айтилади: ‹Эй Одам ўғли, сен ҳеч қачон бахтсизлик кўрганмидинг? Сенга ҳеч бир машаққат ўтганмиди?› У: ‹Йўқ, Аллаҳга қасамки, эй Роббим, менга ҳеч қачон бахтсизлик ўтмади ва мен ҳеч қачон машаққат кўрмадим› дейди».