Менга Муҳаммад ибн Рофиъ ва Абд ибн Ҳумайд ривоят қилдилар. Абд ‹хабар берди›, Ибн Рофиъ ‹ривоят қилди› деди: бизга Абдурраззоқ ривоят қилди: бизга Маъмар, Зуҳрийдан, у Ибнул-Мусайябдан, у Абу Ҳурайрадан хабар берди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Қиёмат қоим бўлмайди, токи Давс аёлларининг думбалари Зул-Халаса атрофида титрамагунча (уни тавоф қилиб)», деди. У (Зул-Халаса) Давс қабиласи жоҳилиятда Таболада ибодат қиладиган бир бут эди.
Бизга Абу Комил Жаҳдарий ва Абу Маън Зайд ибн Язид Рақоший — матн Абу Маънники — ривоят қилдилар. Улар: бизга Холид ибн Ҳорис ривоят қилди, дедилар: бизга Абдулҳамид ибн Жаъфар, Асвад ибн Аълодан, у Абу Саламадан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: «Лот ва Уззога ибодат қилинмагунча, кеча ва кундуз кетмайди (қиёмат бўлмайди)» деяётганини эшитдим. Мен: «Ё Расулуллаҳ, Аллаҳ: {У шундай зотки, ўз Расулини ҳидоят ва ҳақ дийн билан юборди, уни барча дийнлардан устун қилиш учун, гарчи мушриклар ёқтирмасалар ҳам} оятини нозил қилганда, мен буни тўлиқ (амалга ошади) деб ўйлар эдим», дедим. У: «Албатта, Аллаҳ хоҳлаганча шундан (дин ғолиблигидан) бўлади. Сўнг Аллаҳ ёқимли бир шамол юборади, у қалбида хардал уруғи оғирлигича имон бўлган ҳар кимни вафот эттиради. Шунда ўзида ҳеч қандай яхшилик йўқ кишилар қолади, улар ота-боболарининг динига қайтадилар», деди.
Буни бизга Муҳаммад ибн Мусанно ривоят қилди: бизга Абу Бакр — у Ҳанафий — ривоят қилди: бизга Абдулҳамид ибн Жаъфар шу иснод билан шунга ўхшаш ривоят қилди.