وَٱلصَّـٰٓفَّـٰتِ صَفًّا
Сафда тизилиб турувчилар ила қасам.
فَٱلزَّٲجِرَٲتِ زَجْرًا
Зажр зажр қилгувчилар ила қасам.
فَٱلتَّـٰلِيَـٰتِ ذِكْرًا
Зикрни тиловат қилгувчилар ила қасам.
إِنَّ إِلَـٰهَكُمْ لَوَٲحِدٌ
Албатта, илаҳингиз ягонадир.
رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٲتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَـٰرِقِ
У зот осмонлару ернинг ва иккиси орасидаги нарсаларнинг Раббидир. Ва машриқларнинг Раббидир.
إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ
Албатта, Биз бу дунё осмонини юлдузлар зийнати-ла зийнатладик.
وَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَـٰنٍ مَّارِدٍ
Ва ҳар бир итоатсиз шайтондан сақлаш учун.
لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ
Улар юксак тўплиққа қулоқ сола олмаслар ва ҳар томондан отилурлар.
دُحُورًاۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ
Ҳайдалурлар! Улар учун узлуксиз азоб бордир.
إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌ ثَاقِبٌ
Магар бирорта сўзни ўғриликча тинглаган шахс бўлса, уни ёқгувчи олов таъқиб этар.
فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآۚ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّن طِينٍ لَّازِبِۭ
Бас, сен улардан сўра: уларни яратиш қийинроқмикан ёки Биз яратган зотларни?! Албатта, Биз уларни ёпишқоқ лойдан яратдик.
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ
Балки сен ажабландинг, улар эса масхара қилурлар.
وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذْكُرُونَ
Қачонки эслатилсалар, эсламаслар.
وَإِذَا رَأَوْاْ ءَايَةً يَسْتَسْخِرُونَ
Қачонки бирор аят-белгини кўрсалар, қаттиқроқ масхара қилурлар.
وَقَالُوٓاْ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ
Улар: «Бу очиқ-ойдин сеҳрдан бошқа нарса эмас.
أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ
Ўлсак-да, тупроқ ва суяк бўлсак-да, албатта, Биз қайта тирилтирилурмизми?!
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ
Аввалги ота-боболаримиз ҳам-а?!» дедилар.
قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٲخِرُونَ
Сен: «Ҳа! Хор бўлган ҳолларингизда!» дегин.
فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٲحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ
Бас, у фақатгина бир қичқириқдан иборат, холос. Бас, бирдан улар назар солиб турибдилар-да!
وَقَالُواْ يَـٰوَيْلَنَا هَـٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ
Ва улар: «Воҳ, шўримиз қурисин! Бу жазо куни-ку!» дерлар.