نٓۚ وَٱلْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ
Нуун. Қалам билан ва сатрларга ёзадиган нарсалар билан қасам.
مَآ أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ
Сен Раббинг неъмати ила мажнун эмассан.
وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍ
Ва албатта, сенга миннат қилинмайдиган ажр бордур.
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ
Ва албатта, сен улкан хулқдасан.
فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ
Бас, тезда кўрурсан ва улар ҳам кўрурлар.
بِأَييِّكُمُ ٱلْمَفْتُونُ
Сизлардан кимда жунунлик борлигини.
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعْلَمُ بِٱلْمُهْتَدِينَ
Албатта, Раббинг Ўзи, ким Унинг йўлидан адашганини билувчидур ва У ҳидаятда юрувчиларни ҳам билувчидур.
فَلَا تُطِعِ ٱلْمُكَذِّبِينَ
Бас, ёлғонга чиқарувчиларга итоат қилма.
وَدُّواْ لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ
Агар сен муроса қилсанг, улар ҳам муроса қилишни орзу қиларлар.
وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِينٍ
Итоат қилма! Ҳар бир қасамхўр, пасткашга.
هَمَّازٍ مَّشَّآءِۭ بِنَمِيمٍ
Кишиларни айбловчи, чақимчилик қилиб юрувчига.
مَّنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ
яхшиликни ман қилувчи, тажавузкор, сергуноҳга.
عُتُلِّۭ بَعْدَ ذَٲلِكَ زَنِيمٍ
Қўпол, ундан сўнг отасининг таъйини йўққа.
أَن كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِينَ
Моли ва ўғиллари кўп бўлганидан.
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَـٰتُنَا قَالَ أَسَـٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ
Бизнинг аятларимиз Унгаўқилган пайтда, аввалгиларнинг афсоналари, деганга.
سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلْخُرْطُومِ
Тезда унинг тумшуғига белги қўямиз.
إِنَّا بَلَوْنَـٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ أَصْحَـٰبَ ٱلْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُواْ لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ
Албатта, Биз уларини боғ эгаларини синаганимиздек синаб кўрдик. Вақтики, эрта тонгада териб оламиз, деб қасам ичдилар.
وَلَا يَسْتَثْنُونَ
Ва истисно қилмадилар.
فَطَافَ عَلَيْهَا طَآئِفٌ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَآئِمُونَ
Улар ухлаб ётганда, боғ устидан Раббингдан бўлган айланувчи айланиб чиқди.
فَأَصْبَحَتْ كَٱلصَّرِيمِ
Бас, у худди меваси териб олинганга ўхшаб қолди.