وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ
Вайл бўлсин, ўлчовдан уриб қолувчиларга.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ
Вайл бўлсин, ўлчовдан уриб қолувчиларга.
ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ
Улар одамлардан нарса ўлчаб олсалар, тўлиқ оларлар.
وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ
Ва агар одамларга ўлчаб ёки тортиб берсалар, камайтирарлар.
أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ
Ана шулар, албатта, қайта тирилтирилишларини ўйламайдиларми?
لِيَوْمٍ عَظِيمٍ
Улуғ бир кунда.
يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ
У кунда, одамлар оламлар Раббиси ҳузурида тик турарлар.
كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍ
Йўқ! Албатта фожирларларнинг китоби «сижжин»дадир.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌ
«Сижжин» қандай нарса эканини сенга нима билдирди?!
كِتَـٰبٌ مَّرْقُومٌ
У ёзилган китобдур.
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ
Ўша кунда ёлғонга чиқарувчиларга вайл бўлсин!
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ
Улар жазо кунини ёлғонга чиқарарлар.
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ
У кунни ҳаддан ошувчи ва ўта гуноҳкорлардан бошқалар ёлғонга чиқармаслар.
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَـٰتُنَا قَالَ أَسَـٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ
Қачон унга аятларимиз тиловат қилинса, «авалгиларнинг афсоналари», дер.
كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ
Йўқ! Уларнинг қилган касблари қалбларига моғор бўлиб ўрнашиб қолган, холос.
كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ
Йўқ! Албатта, улар ўша кунда ўз Раббиларини кўришдан тўсиларлар.
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ
Сўнгра улар албатта жаҳиймга кирувчидирлар.
ثُمَّ يُقَالُ هَـٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ
Сўнгра, мана бу, сизлар ёлғонга чиқариб юрган нарса, дейилар.
كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ
Йўқ! Албатта аброрларнинг китоби «Иллиййун»дадир.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ
«Иллиййун» қандоқ нарса эканини сенга нима билдирди?!
كِتَـٰبٌ مَّرْقُومٌ
У ёзилган китобдур.
يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ
Унга муқарраблар шоҳид бўларлар.
إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ
Албатта, аброрлар жаннати найимдадирлар.
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ
Пардали баланд сўрилар устида назар солиб турарлар.
تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ
Уларнинг чеҳраларидан жаннат равнақини билиб оларсан.
يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍ مَّخْتُومٍ
Улар муҳрланган, ниҳаятда пок, шаробдан ичарлар.
خِتَـٰمُهُۥ مِسْكٌ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَـٰفِسُونَ
Унинг хотимаси мискдир. Ва шу нарса учун мусобақа қилувчилар мусобақа қилсинлар.
وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ
Унинг аралашмаси «тасним»дандир.
عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ
У бир булоқдирки, ундан муқарраблар ичарлар.
إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ
Албатта жинаят қилганлар иймон келтирганлар устидан кулар эдилар.
وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ
Агар уллар аларнинг ёнидан ўтсалар, масхаралаб, ишоралар қила эдилар.
وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ
Агар улар ўз аҳллари ҳузурига қайтиб борсалар, ҳузурланиб қайтиб борар эдилар.
وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ
Ва агар уларни кўрсалар, «албатта ановилар адашганлар», дер эдилар.
وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَـٰفِظِينَ
Ҳолбуки, улар алар устидан кузатувчи қилиб юборилган эмаслар!
فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ
Энди, бу Кунда иймон келтирганлар кафирлар устидан куларлар.
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ
Пардали, баланд сўрилар устида назар солиб турарлар.
هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ
Кафирлар қилган ишларининг «савобини» олар миканлар?!