102-ҳадисСунани Абу Довуд · Таҳорат китоби
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنِ الدَّرَاوَرْدِيِّ، قَالَ وَذَكَرَ رَبِيعَةُ أَنَّ تَفْسِيرَ، حَدِيثِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " لاَ وُضُوءَ لِمَنْ لَمْ يَذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ " . أَنَّهُ الَّذِي يَتَوَضَّأُ وَيَغْتَسِلُ وَلاَ يَنْوِي وُضُوءًا لِلصَّلاَةِ وَلاَ غُسْلاً لِلْجَنَابَةِ .
Бизга Аҳмад ибн Амр ибн ас-Сарҳ ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ад-Даровардийдан ривоят қилди. У айтди: Робиъа Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг «Унга Аллаҳнинг исмини зикр қилмаган кишининг таҳорати йўқ» деган ҳадисининг тафсирини зикр қилиб айтди: У шундай кишидирки, таҳорат қилади ва ғусл қилади, аммо намоз учун таҳоратни ва жанобат учун ғуслни ният қилмайди.