Сунани Абу Довуд — 1604-ҳадис

бизга Ибн Лаҳиъа Жаъфардан — яъни Ибн Робиъадан — у Ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оишадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу маънода ривоят қилди. Абу Довуд деди: Жаъфар аз-Зуҳрийдан эшитмаган, унга ёзиб…

бизга Исо Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Сулаймон ибн Ясордан, у Умму Саламадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу ҳадисни хабар берди. Абу Довуд деди: Буни Ибн Ишоқ ва Айюб ибн Мусо Нофиъдан, у Сафийядан…

бизга Суфён ал-Муғийра ибн ан-Нуъмондан, у Саъийд ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У {Ким бир мўминни қасддан ўлдирса} ояти ҳақида: Уни ҳеч нарса насх қилмаган, деди.

бизга Айюб, Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Соф (аралаштирилмаган) буср (ғўр хурмо) набизи ҳалол бўлмайди.

бизга Абдуллаҳ, Ибн Авндан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан унинг сўзини хабар қилди.

ҳаммаси Айюбдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан; (ҳ) ва бизга Ибн ал-Мусанно ва Ибн Абу Умар ривоят қилиб: бизга Абдулваҳҳоб ривоят қилиб деди: Мен Яҳё ибн Саидни эшитдим; (ҳ)…