حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْفُرَاتِ، - يَعْنِي أَبَا مَسْعُودٍ الرَّازِيَّ - وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمُخَرِّمِيُّ - وَهَذَا لَفْظُهُ - قَالاَ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، عَنْ وَرْقَاءَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانُوا يَحُجُّونَ وَلاَ يَتَزَوَّدُونَ - قَالَ أَبُو مَسْعُودٍ كَانَ أَهْلُ الْيَمَنِ أَوْ نَاسٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ يَحُجُّونَ وَلاَ يَتَزَوَّدُونَ - وَيَقُولُونَ نَحْنُ الْمُتَوَكِّلُونَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ { وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَى } الآيَةَ .
Бизга Аҳмад ибн Фурот — яъни Абу Масъуд ар-Розий — ва Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ал-Мухарримий — бу унинг лафзи — ривоят қилиб айтдилар: бизга Шабба ривоят қилди, у Варқодан, у Амр ибн Динордан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Улар ҳаж қилар, лекин озиқ-овқат тайёрламас эдилар — Абу Масъуд айтди: Яман аҳли ёки Яман аҳлидан баъзи кишилар ҳаж қилар, озиқ олмас эдилар — ва: «Биз таваккул қилувчилармиз» дердилар. Шунда Аллаҳ субҳонаҳу: «Ва озиқ-овқат ғамлангиз, албатта энг яхши озиқ тақводир» оятини нозил қилди.