حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمِنْهَالِ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، - الْمَعْنَى - قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ - يَعْنِي ابْنَ أَبِي نَجِيحٍ - حَدَّثَنِي مُجَاهِدٌ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَهْدَى عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ فِي هَدَايَا رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَمَلاً كَانَ لأَبِي جَهْلٍ فِي رَأْسِهِ بُرَةُ فِضَّةٍ . قَالَ ابْنُ مِنْهَالٍ بُرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ زَادَ النُّفَيْلِيُّ يَغِيظُ بِذَلِكَ الْمُشْرِكِينَ .
Бизга Нуфайлий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Салама ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Ишоқ ривоят қилди. (ҳ) Яна бизга Муҳаммад ибн Минҳол ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, у Ибн Ишоқдан — маъно жиҳатдан. У деди: Абдуллаҳ — яъни Ибн Абу Нажиҳ — айтди: менга Мужоҳид ривоят қилди, у Ибн Аббосдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Ҳудайбия йилида ўзининг ҳадий (қурбонлик)лари орасида бошида кумуш ҳалқа бўлган, Абу Жаҳлга тегишли бир туяни ҳадий қилди. Ибн Минҳол: «олтиндан ҳалқа» деди. Нуфайлий: «Бу билан мушрикларни ғазаблантирарди» деб қўшди.