حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم إِذَا كَانَ فِي وِتْرٍ مِنْ صَلاَتِهِ لَمْ يَنْهَضْ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَاعِدًا .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Ҳушайм Холиддан, у Абу Қилобадан, у Молик ибнул Ҳувайрисдан ривоят қилдики, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни намозининг тоқ ракъатида ўтириб ростланмагунча турмаганлигини кўрди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни намоз ўқиётганини кўрди: У зот намозининг тоқ (ракат)ида бўлса, ўтирган ҳолда меъёрга келмагунча (рост ўтирмагунча қиёмга) турмас эдилар.
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — ўтирган ҳолда намоз ўқийдиган бўлиб қолгунга қадар — вафот этмади.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг муаззини сустлик билан (сабр) қилар, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг чиққанини кўрмагунча иқомат айтмас, уни кўрган заҳоти намозга иқомат айтар эди.
Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳадяси учун — яъни қилодаларни — у зот иҳромга киришдан олдин эшди.
(Абу Салама орқали)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — намозининг кўпи ўтирган ҳолда бўлиб қолгунга қадар — вафот этмади (яъни умрининг охирида кўпроқ ўтириб ўқир эди).
ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозларининг кўпини ўтирган ҳолда ўқийдиган бўлиб қолгунларига қадар вафот этмадилар.