Саҳиҳул Бухорий — 10-ҳадис

Иймон китоби · Тили ва қўлидан мусулмонлар омон бўлган киши

10-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Иймон китоби

حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ، وَإِسْمَاعِيلَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ، وَالْمُهَاجِرُ مَنْ هَجَرَ مَا نَهَى اللَّهُ عَنْهُ ‏"‏‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ عَنْ عَامِرٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏ وَقَالَ عَبْدُ الأَعْلَى عَنْ دَاوُدَ عَنْ عَامِرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Бизга Одам ибн Абу Иёс ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба, Абдуллаҳ ибн Абус-Сафар ва Исмоилдан, улар аш-Шаъбийдан, у Абдуллаҳ ибн Амр (розияллаҳу анҳумо)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди), у дедилар: «Мусулмон — (бошқа) мусулмонлар унинг тили ва қўлидан саломат бўлган кишидир; муҳожир эса — Аллаҳ қайтарган нарсаларни тарк этган кишидир.» Абу Абдуллаҳ (Бухорий) деди: Абу Муовия: бизга Довуд, Омирдан ривоят қилди, у деди: мен Абдуллаҳни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилганини) эшитдим, деди. Абдул-Аъло эса Довуддан, у Омирдан, у Абдуллаҳдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди), деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 2481-ҳадисЖиҳод китоби

Мусулмон — мусулмонлар тили ва қўлидан саломат бўлган кишидир, муҳожир эса — Аллаҳ ман қилган нарсаларни тарк этган кишидир.

Саҳиҳул Бухорий, 6484-ҳадисҚалб юмшатиш

"Мусулмон — мусулмонлар унинг тили ва қўлидан саломат бўлган кишидир. Муҳожир — Аллаҳ ман қилган нарсаларни тарк этган кишидир."

Сунани Насоий, 4996-ҳадисИймон ва унинг белгилари китоби

Мусулмон — тилидан ва қўлидан мусулмонлар саломат бўлган кишидир. Муҳожир эса — Аллаҳ тақиқлаган нарсаларни тарк этган кишидир,

Сунани Насоий, 4995-ҳадисИймон ва унинг белгилари китоби

Мусулмон — тилидан ва қўлидан бошқа одамлар саломат бўлган кишидир. Мўмин эса — одамлар ўз қонлари ва моллари борасида (зараридан) омон бўлган кишидир,

Сунани Абу Довуд, 3449-ҳадисИжара китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мусулмонлар орасида амалда бўлган тангани зарурат бўлмаса синдиришдан қайтардилар.