حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " نُصِرْتُ بِالصَّبَا، وَأُهْلِكَتْ عَادٌ بِالدَّبُورِ ".
Муслим бизга айтди: Шуъба бизга айтди, Ҳакамдан, у Мужоҳиддан, у Ибн Аббосдан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Менга сабо (шарқий) шамоли билан нусрат берилди, Од (қавми) эса дабур (ғарбий) шамоли билан ҳалок қилинди», дедилар.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Мен сабо (шарқий шамол) билан нусрат (ёрдам) берилдим, Од (қавми) эса дабур (ғарбий шамол) билан ҳалок қилинди
Мен сабо (шарқ шамоли) билан нусрат (ғалаба) берилди м; Од эса дабур (ғарб шамоли) билан ҳалок қилинди
Мен сабо (шарқ) шамоли билан нусрат берилдим, Од (қавми) эса дабур (ғарб) шамоли билан ҳалок қилинди
Мен сабо (шарқ) шамоли билан нусрат берилдим, Од (қавми) эса дабур (ғарб) шамоли билан ҳалок қилинди
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — мен ҳайзли ҳолда — менга тегар эди. Ва у зот — эътикофда (муътакиф) бўлган ҳолда — бошини масжиддан чиқарар, мен уни — ҳайзли ҳолда — ювар эдим.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — мен ҳайзли ҳолда — менга тегар эди. Ва у зот — эътикофда (муътакиф) бўлган ҳолда — бошини масжиддан чиқарар, мен уни — ҳайзли ҳолда — ювар эдим.