حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّهُ قَالَ صَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَةَ الصُّبْحِ بِالْحُدَيْبِيَةِ عَلَى إِثْرِ سَمَاءٍ كَانَتْ مِنَ اللَّيْلَةِ، فَلَمَّا انْصَرَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ " هَلْ تَدْرُونَ مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ ". قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. قَالَ " أَصْبَحَ مِنْ عِبَادِي مُؤْمِنٌ بِي وَكَافِرٌ، فَأَمَّا مَنْ قَالَ مُطِرْنَا بِفَضْلِ اللَّهِ وَرَحْمَتِهِ. فَذَلِكَ مُؤْمِنٌ بِي كَافِرٌ بِالْكَوْكَبِ، وَأَمَّا مَنْ قَالَ بِنَوْءِ كَذَا وَكَذَا. فَذَلِكَ كَافِرٌ بِي مُؤْمِنٌ بِالْكَوْكَبِ ".
Исмоил бизга айтди: Молик менга айтди, Солиҳ ибн Кайсондан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утба ибн Масъуддан, у Зайд ибн Холид Жуҳанийдан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга Ҳудайбияда — кечаси ёғган ёмғир ортидан — субҳ намозини ўқиб бердилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам (намоздан) қайтганларида одамларга юзланиб: «Роббингиз нима деганини биласизми?» дедилар. Улар: ‹Аллаҳ ва Расули билувчироқ› дедилар. У зот: «(Аллаҳ) деди: Бандаларимдан баъзиси Менга иймон келтирган, баъзиси кофир бўлган ҳолда тонгни қарши олди. Ким: ‹Аллаҳнинг фазли ва раҳмати билан бизга ёмғир ёғди› деса, у Менга иймон келтирувчи, юлдузга кофир бўлувчидир. Ким: ‹Фалон-фалон юлдуз сабабли (ёғди)› деса, у Менга кофир, юлдузга иймон келтирувчидир», дедилар.