حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا وُضِعَتِ الْجِنَازَةُ وَاحْتَمَلَهَا الرِّجَالُ عَلَى أَعْنَاقِهِمْ، فَإِنْ كَانَتْ صَالِحَةً قَالَتْ قَدِّمُونِي. وَإِنْ كَانَتْ غَيْرَ صَالِحَةٍ قَالَتْ يَا وَيْلَهَا أَيْنَ يَذْهَبُونَ بِهَا يَسْمَعُ صَوْتَهَا كُلُّ شَىْءٍ إِلاَّ الإِنْسَانَ، وَلَوْ سَمِعَهُ صَعِقَ ".
Абдулазиз ибн Абдуллаҳ бизга айтди: Лайс бизга айтди, Саъид Мақбурийдан, у отасидан: У Абу Саъид Худрий розияллаҳу анҳуни (шундай деганини) эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Жаноза қўйилиб, кишилар уни елкаларига кўтарганида, агар у солиҳ бўлса: ‹Мени (тезроқ) олдинга оборинглар› дейди. Агар солиҳ бўлмаса: ‹Вой ҳолига! Уни қаёққа олиб кетяптилар?› дейди. Унинг овозини инсондан бошқа ҳар бир нарса эшитади. Агар (инсон) уни эшитса, беҳуш бўлиб йиқилар эди», дедилар.