حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ ذُكِرَ عَبْدُ اللَّهِ عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، فَقَالَ ذَاكَ رَجُلٌ لاَ أَزَالُ أُحِبُّهُ بَعْدَ مَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اسْتَقْرِئُوا الْقُرْآنَ مِنْ أَرْبَعَةٍ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، فَبَدَأَ بِهِ، وَسَالِمٍ مَوْلَى أَبِي حُذَيْفَةَ، وَأُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ، وَمُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ ". قَالَ لاَ أَدْرِي بَدَأَ بِأُبَىٍّ أَوْ بِمُعَاذٍ.
Сулаймон ибн Ҳарб бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Амр ибн Муррадан, Иброҳимдан, Масруқдан, у деди: Абдуллаҳ (ибн Масъуд) Абдуллаҳ ибн Амрнин олдида зикр қилинди (эслатилди). У: «У шундай кишики, мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деганини эшитганимдан кейин, уни доимо севаман: ‹Қуръанни тўрт (киши)дан ўрганинглар: Абдуллаҳ ибн Масъуддан› — ундан бошлади — ‹ва Абу Ҳузайфанин мавлоси Салимдан, ва Убай ибн Каъбдан, ва Муоз ибн Жабалдан›», деди. (Масруқ) деди: Билмайман, у (Набий) Убайдан бошладими ёки Муоздан.