حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي جَدِّي، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى الله عنه أَنَّهُ كَانَ يَحْمِلُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِدَاوَةً لِوَضُوئِهِ وَحَاجَتِهِ، فَبَيْنَمَا هُوَ يَتْبَعُهُ بِهَا فَقَالَ " مَنْ هَذَا ". فَقَالَ أَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ. فَقَالَ " ابْغِنِي أَحْجَارًا أَسْتَنْفِضْ بِهَا، وَلاَ تَأْتِنِي بِعَظْمٍ وَلاَ بِرَوْثَةٍ ". فَأَتَيْتُهُ بِأَحْجَارٍ أَحْمِلُهَا فِي طَرَفِ ثَوْبِي حَتَّى وَضَعْتُ إِلَى جَنْبِهِ ثُمَّ انْصَرَفْتُ، حَتَّى إِذَا فَرَغَ مَشَيْتُ، فَقُلْتُ مَا بَالُ الْعَظْمِ وَالرَّوْثَةِ قَالَ " هُمَا مِنْ طَعَامِ الْجِنِّ، وَإِنَّهُ أَتَانِي وَفْدُ جِنِّ نَصِيبِينَ وَنِعْمَ الْجِنُّ، فَسَأَلُونِي الزَّادَ، فَدَعَوْتُ اللَّهَ لَهُمْ أَنْ لاَ يَمُرُّوا بِعَظْمٍ وَلاَ بِرَوْثَةٍ إِلاَّ وَجَدُوا عَلَيْهَا طَعَامًا ".
Мусо ибн Исмоил бизга айтди, Амр ибн Яҳё ибн Саъид бизга айтди, у деди: Бобом менга хабар берди, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: У Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан таҳорати ва ҳожати учун бир идиш (идова) кўтарар эди. У (Абу Ҳурайра) уни (идишни) олиб (Набий) ортидан эргашиб турган пайтда, (Набий): «Бу ким?», деди. У: «Мен Абу Ҳурайраман», деди. У: «Менга бир неча тош изла (топиб кел), мен улар билан тозалансин (истинжо қилай); ва менга суяк ҳам, тезак (ревс) ҳам келтирма», деди. Мен унга тошлар — уларни кийимимнинг четида кўтариб — келтирдим, токи унинг ёнига қўйдим, сўнг қайтдим; у фароғат бўлганида, мен (яна) юрдим ва: «Суяк ва тезакнинг нима(сабаб)и (нега ман қилдингиз)?», дедим. У: «Улар иккиси жинларнинг таомидан(дир); менга Насибин жинларинин вакиллари (делегатсияси) келди — не яхши жинлар! — улар мендан озиқ (зод) сўрашди. Мен улар учун Аллаҳга дуо қилдимки, улар бирор суяк ёки тезакдан ўтмайди, илло унинг устида таом топадилар», деди.