389-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Намоз китоби
أَخْبَرَنَا الصَّلْتُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا مَهْدِيٌّ، عَنْ وَاصِلٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، رَأَى رَجُلاً لاَ يُتِمُّ رُكُوعَهُ وَلاَ سُجُودَهُ، فَلَمَّا قَضَى صَلاَتَهُ قَالَ لَهُ حُذَيْفَةُ مَا صَلَّيْتَ ـ قَالَ وَأَحْسِبُهُ قَالَ ـ لَوْ مُتَّ مُتَّ عَلَى غَيْرِ سُنَّةِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم.
Бизга ас-Салт ибн Муҳаммад хабар берди, бизга Маҳдий, Восилдан, у Абу Воилдан, у Ҳузайфадан хабар берди: у (Ҳузайфа) бир кишини рукуъ ва саждасини тўлиқ қилмаётганини кўрди. У намозини тугатгач, Ҳузайфа унга: «Сен намоз ўқимадинг; агар (шу ҳолатда) ўлсанг, Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг суннатидан бошқа (ҳолатда) ўласан,» деди — (ривоятчи): у шундай деди деб ўйлайман, деди.