حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، وَأَبَا، سَعِيدٍ أَخْبَرَاهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى نُخَامَةً فِي حَائِطِ الْمَسْجِدِ، فَتَنَاوَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَصَاةً فَحَتَّهَا ثُمَّ قَالَ " إِذَا تَنَخَّمَ أَحَدُكُمْ فَلاَ يَتَنَخَّمْ قِبَلَ وَجْهِهِ وَلاَ عَنْ يَمِينِهِ، وَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ، أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ الْيُسْرَى ".
Бизга Яҳё ибн Букайр ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс, Уқайлдан, у Ибн Шиҳобдан, у Ҳумайд ибн Абдурраҳмондан ривоят қилдики, Абу Ҳурайра ва Абу Саид унга хабар бердиларки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) масжид деворида бир балғам кўрдилар; Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир тош олиб, уни қириб (тозалаб) ташладилар, сўнг: «Сизлардан бири балғам ташласа, юзи томонга ҳам, ўнг томонига ҳам ташламасин; балки чап томонига ёки чап оёғи остига тупурсин,» дедилар.