431-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Намоз китоби
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ انْخَسَفَتِ الشَّمْسُ، فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " أُرِيتُ النَّارَ، فَلَمْ أَرَ مَنْظَرًا كَالْيَوْمِ قَطُّ أَفْظَعَ ".
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама, Моликдан, у Зайд ибн Асламдан, у Ато ибн Ясордан, у Абдуллаҳ ибн Аббосдан ривоят қилди, у деди: Қуёш тутилди, шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намоз ўқидилар, сўнг: «Менга дўзах кўрсатилди; мен ҳеч қачон бугунгидек даҳшатли манзарани кўрмаганман,» дедилар.