وَقَالَ لَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مَنْصُورٍ، وَالأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا أُنْزِلَتِ الآيَاتُ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَهُنَّ عَلَيْنَا، ثُمَّ حَرَّمَ التِّجَارَةَ فِي الْخَمْرِ.
Бизга Муҳаммад ибн Юсуф Суфёндан, у Мансур ва Аъмашдан, у Абуз-Зуҳодан, у Масруқдан, у Оишадан айтди: У айтди: Бақара сурасининг охиридан оятлар нозил бўлганида, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам туриб, уларни бизга ўқиди, кейин хамр савдосини ҳаром қилди.