حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ مُصْعَبٍ، قَالَ سَأَلْتُ أَبِي {قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالأَخْسَرِينَ أَعْمَالاً} هُمُ الْحَرُورِيَّةُ قَالَ لاَ، هُمُ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى، أَمَّا الْيَهُودُ فَكَذَّبُوا مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم وَأَمَّا النَّصَارَى كَفَرُوا بِالْجَنَّةِ وَقَالُوا لاَ طَعَامَ فِيهَا وَلاَ شَرَابَ، وَالْحَرُورِيَّةُ الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثَاقِهِ، وَكَانَ سَعْدٌ يُسَمِّيهِمُ الْفَاسِقِينَ.
Муҳаммад ибн Башшор менга айтди, Муҳаммад ибн Жаъфар бизга айтди, Шуъба бизга айтди, у Амрдан, у Мусъабдан: У айтди: Мен отамдан «Айт: амаллар жиҳатидан энг зарар кўрувчиларни сизларга хабар берайликми?» (ояти ҳақида): «Улар Ҳарурийя (хаворижлар)ми?» деб сўрадим. У деди: «Йўқ, улар яҳудий ва насородир. Яҳудийлар Муҳаммад соллаллаҳу алайҳи васалламни ёлғонга чиқардилар. Насоро эса жаннатга кофир бўлиб: «Унда таом ҳам, шароб ҳам йўқ» дедилар. Ҳарурийя — Аллаҳнинг аҳдини, уни маҳкам қилганидан кейин бузганлардир. Саъд уларни фосиқлар деб атар эди.»