حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا حَنْظَلَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ، قَالَ سَمِعْتُ سَالِمًا، يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، يَقُولُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنِ اقْتَنَى كَلْبًا إِلاَّ كَلْبٌ ضَارٍ لِصَيْدٍ أَوْ كَلْبَ مَاشِيَةٍ، فَإِنَّهُ يَنْقُصُ مِنْ أَجْرِهِ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطَانِ ".
Маккий ибн Иброҳим, Ҳанзала ибн Абу Суфёндан ривоят қилади: Солимни эшитдим: Абдуллаҳ ибн Умарни эшитдим: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни: «Ким ит сақласа — ов учун (ўргатилган) ит ёки чорва итидан бошқани — ҳар куни унинг ажридан икки қийрот камаяди» деганларини эшитдим.