حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنْ أُمِّ سُلَيْمٍ، أَنَّهَا قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَسٌ خَادِمُكَ ادْعُ اللَّهَ لَهُ قَالَ " اللَّهُمَّ أَكْثِرْ مَالَهُ وَوَلَدَهُ، وَبَارِكْ لَهُ فِيمَا أَعْطَيْتَهُ ". وَعَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، مِثْلَهُ
Муҳаммад ибн Башшор, Ғундардан: Бизга Шуъба: Қатодани эшитдйм, у Анасдан, у Умму Сулаймдан ривоят қилади: Умму Сулайм: Эй Расулуллаҳ, Анас — сенинг хизматкоринг, у учун Аллаҳга дуо қилинг, деди. У: «Аллаҳим, унинг молини ва фарзандини кўпайтир, унга берган нарсангда унга барака бер» дедилар. Ҳишом ибн Зайддан: Анас ибн Моликни эшитдйм — шунинг мисли.